บทที่ 135: ค่าความพึงพอใจของเด็กนี่เพิ่มง่ายจริงๆ

บทที่ 135: ค่าความพึงพอใจของเด็กนี่เพิ่มง่ายจริงๆ

ขณะที่กล่าวได้เพียงครึ่งเดียว นางก็มองเห็นใบหน้าของผู้มาเยือนชัดเจน

“ท่านอูเหยา?!”

เมื่อแซนดราได้ยินเสียงของมารดา นางก็ไม่สนใจเปียที่สยายอยู่ด้านหลังศีรษะอีกต่อไป รีบหันขวับมามองทันที

ในชั่วขณะนั้น อูเหยารู้สึกว่าดวงตาของเด็กน้อยราวกับถูกจุดไฟขึ้นมา ส่องประกายเจิดจ้าจนแทบจะมีสะเก็ดไฟกระเด็นออกมา

นางดีดตัวขึ้นจากม้านั่ง พร้อมกรีดร้องเสียงแหลมด้วยความยินดีจนเสียงเพี้ยน

“พี่สาวอูเหยา!!!”

อูเหยาหันหลังคิดจะเดินหนีทันที

ทว่าแซนดรากลับพุ่งฝ่ามาอย่างไม่คิดชีวิต แขนทั้งสองข้างกอดรัดต้นขาของนางแน่น ซุกใบหน้าเข้ากับชายเสื้อคลุมเวทแล้วถูไถไม่หยุด

“พี่สาวมาแล้ว พี่สาวมาแล้ว พี่สาวมาแล้ว!!”