บทที่ 134: โดโรธี

บทที่ 134: โดโรธี

อูเหยาไม่สนใจนาง มุ่งหน้าไปยังเมืองชิงเหอทันที เพราะแทบรอไม่ไหวที่จะไปจับคนแล้ว

ดาเรียนมองท่าทางก้าวฉับ ๆ อย่างเร่งรีบของนางพลางส่ายหน้าและหัวเราะเบา ๆ

แม่มดหญิงของพวกนางผู้นี้ช่างมีพลังล้นเหลืออยู่เสมอจริง ๆ

นางเงยหน้ามองจันทราเรืองรองครึ่งดวงบนท้องฟ้า ก่อนก้มลงมองถุงผ้าอันหนักอึ้งในมือ ความคิดพลันปั่นป่วนขึ้นมา

แคว้นเคนเป็นหนึ่งในไม่กี่ดินแดนที่ยังไม่ยอมอยู่ใต้การปกครองของจักรวรรดิศักดิ์สิทธิ์อย่างสมบูรณ์

มันเปรียบเสมือนเนื้อชิ้นโตที่ถูกทิ้งไว้บนทุ่งราบสัจธรรม ครอบครองพื้นที่เพาะปลูกอันอุดมสมบูรณ์ผืนใหญ่ มีผลประโยชน์มากมายจนจักรวรรดิจ้องตาเป็นมันมานานไม่รู้กี่ปี