บทที่ 112: แล้วข้อความแจ้งเตือนการสังหารเล่า

บทที่ 112: แล้วข้อความแจ้งเตือนการสังหารเล่า

มอนสเตอร์ดูเหมือนจะสัมผัสได้ถึงภัยคุกคาม เกราะกระดูกทั่วร่างจึงเกร็งแน่นขึ้น

อูเหยาปล่อยมือ

ลูกหน้าไม้พุ่งแหวกอากาศ ลากเป็นเส้นสีเงินท่ามกลางรัตติกาล

【-547】

ปีศาจกระดูกจากการปนเปื้อนมลทินส่งเสียงคำราม แสงสีเงินขาวแผ่จากบาดแผลออกไป แผดเผาวัตถุปนเปื้อนสีเทาดำโดยรอบจนเกิดเสียงฉี่ฉ่า

แม้ความเสียหายจะโดดเด่น แต่ก็เป็นเพียงการเติมน้ำลงในถ้วยที่รั่ว

ยาเวทมนตร์เหลือเพียงครึ่งขวด ลูกหน้าไม้มีอยู่แค่สิบดอก ใช้ไปหนึ่งดอกก็ลดลงหนึ่งดอก

เมื่อยาเวทมนตร์หมดลง ความเสียหายก็จะลดกลับไป ถึงตอนนั้นนางยังต้องค่อย ๆ ขัดเกลามันด้วยกำลังของตนเองทีละน้อย

โชคดีที่ผู้เล่นมีความอดทนเหลือเฟือเมื่อต้องจัดการบอส