บทที่ 97: โครงสร้างการเกษตร

บทที่ 97: โครงสร้างการเกษตร

อูเหยาเปิดแผนที่ขนาดใหญ่ขึ้นมาดูอย่างไม่ใส่ใจ

ทันทีที่แผนที่เปิดออก นางก็ชะงักไป แผนที่เมืองชิงเหอซึ่งเดิมยังมืดอยู่กว่าครึ่ง บัดนี้กลับสว่างไสวขึ้นทั้งหมด

ทางเหนือจรดเมืองเพวา ทางใต้จรดแคว้นเคน ทางตะวันตกถึงชายขอบป่าแสงจันทร์ ส่วนทางตะวันออกทอดไปถึงเมืองเล็ก ๆ ที่นางยังไม่เคยไป ทั้งทิศทางของสายน้ำ การกระจายตัวของถนน และเขตแดนของพื้นที่เพาะปลูก ล้วนปรากฏชัดเจนทุกเส้นสาย

นางถึงกับมองเห็นจุดแสงที่แทนผู้อยู่อาศัยค่อย ๆ เคลื่อนที่อยู่บนแผนที่

อูเหยาจ้องแผนที่อยู่นาน ก่อนจะเข้าใจขึ้นมาในทันใด

คงเป็นเพราะเมืองชิงเหอกลายเป็นดินแดนใต้สังกัดแล้ว

การตั้งค่านี้ก็สมเหตุสมผลดี ในเมื่อเป็นดินแดนใต้สังกัด แน่นอนว่าต้องมองเห็นได้จึงจะถูกต้อง