บทที่ 52: น้ำใจเล็กน้อย

บทที่ 52: น้ำใจเล็กน้อย

ทว่าเอลินอร์มิได้พบเขาเป็นครั้งแรก นางกวาดตามองสีหน้าของทั้งสองอย่างเฉยชา ความคิดของพวกเขาเปิดเผยยิ่งกว่าน้ำชาที่หกเลอะอยู่บนโต๊ะเสียอีก

นางไม่ชอบโอม บุรุษผู้นั้นทั้งโง่เขลาและละโมบ เห็นรายได้จากภาษีของเมืองเป็นคลังส่วนตัว ยามอยู่ต่อหน้าผู้มีอำนาจก็ประจบสอพลอ ยามอยู่เหนือผู้น้อยกลับวางอำนาจ ไม่เหลือเค้าความสง่างามของชนชั้นขุนนางแม้แต่น้อย นางทนเขามานานจนถึงที่สุดแล้ว

บัดนี้เขาถูกสังหารลงก็นับเป็นเรื่องน่ายินดี เพียงแต่การนี้ทำให้นางสูญเสียโล่กำบังไปชั้นหนึ่ง หากต้องการถอนตัวออกจากเรื่องนี้ ย่อมต้องวางแผนเพื่อตนเองเสียหน่อย

แต่ในเมื่อแม่มดปรากฏตัวขึ้นที่นี่จริง ๆ บางทีนางอาจช่วยเหลือได้