บทที่ 50: เอลินอร์

บทที่ 50: เอลินอร์

“ขอรับ!” เห็นได้ชัดว่าโฮลต์มีบารมีอยู่ไม่น้อยในหมู่ทหาร นายทหารคนอื่น ๆ จึงเชื่อฟังการจัดสรรภารกิจของเขาแต่โดยดี

เบนิตาไม่ได้รั้งอยู่นาน นางหมุนตัวเดินกลับโรงเตี๊ยม

อูเหยากำลังเพลิดเพลินกับการปรนนิบัติของเฟยหลินอย่างสบายใจ

เด็กหญิงตัวน้อยออกแรงหั่นสเต๊กชิ้นหนึ่งอย่างยากลำบาก รอยหั่นบิดเบี้ยว ขอบชิ้นเนื้อไม่สม่ำเสมอ นางยกส้อมขึ้นสูงแล้วส่งให้อูเหยา

อูเหยาอ้าปากงับไปอย่างไม่เกรงใจ แก้มของนางพลันตุ่ยนูนขึ้นอีกครั้ง

เมื่อเฟยหลินเห็นมารดากลับมา จึงรีบยกสเต๊กชิ้นที่เพิ่งหั่นเสร็จส่งให้อีกชิ้น ใบหน้าเล็กเต็มไปด้วยความคาดหวังอยากได้รับคำชม

อูเหยาตาไวปากไว นางยื่นหน้าไปฉวยเนื้อชิ้นนั้นมาได้ในทันที