บทที่ 49: ความไว้วางใจ

บทที่ 49: ความไว้วางใจ

ทุกสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อครู่นี้ราวกับความฝัน

นางเปิดโรงเตี๊ยมในเมืองชิงเหอมาสิบกว่าปี เคยได้ยินข่าวลือเกี่ยวกับแม่มดไม่น้อย ทั้งเรื่องเรียกลมเรียกฝน ฆ่าคนดุจผักปลา หรือแม้แต่คนผู้เดียวสังหารทั้งเมือง ทว่านางไม่เคยเชื่อเป็นจริงเป็นจัง

จนกระทั่งวันนี้ นางได้เห็นกับตาว่ากลุ่มเมฆไอสีขาวกลืนกินถนนไปกว่าครึ่งสาย เห็นเหล่าจอมเวทผู้สูงส่งซึ่งเคยวางอำนาจในยามปกติไม่เหลือแม้แต่ศพ และเห็นเจ้าเมืองถูกจุดไฟเผาต่อหน้าต่อตา ราวกับเทียนเล่มหนึ่ง

เวลานี้ นางเห็นอูเหยากลับมาอุ้มเด็กแล้วนั่งลงอย่างไม่รู้ร้อนรู้หนาว ราวกับยังคงรออาหารมาเสิร์ฟ

เถ้าแก่สะดุ้งสุดตัว รีบหดกลับเข้าไปในครัวหลังร้าน