บทที่ 20: ความเชี่ยวชาญเวทมนตร์

บทที่ 20: ความเชี่ยวชาญเวทมนตร์

“ถอย! ถอย! ถอย!”

ถงเชวี่ยกรีดร้องพลางกระชากหัวตรวจการณ์แบบปริทรรศน์จนขาดสะบั้น สองพี่น้องเปิดใช้งานกระเป๋าเจ็ตที่ติดอยู่บนร่าง ก่อนจะพุ่งทะยานย้อนกลับไปตามอุโมงค์ที่เพิ่งผ่านมา ราวกับกระสุนปืนใหญ่สองลูก

เบื้องหลังมีเสียงฉี่ฉ่าของชั้นดินที่กำลังถูกบางสิ่งแผดเผาดังตามมา

พวกนางกลิ้งกระเด็นไปไกลอย่างทุลักทุเล จนกระแทกเข้ากับหัวมุมจึงหยุดลงได้

แว่นตานิรภัยของเถี่ยฉุยแตกละเอียด หน้าผากยังปูดบวมขึ้นมาก้อนหนึ่ง

ทว่านางไม่มีเวลาสนใจความเจ็บปวด รีบตรวจดูถงเชวี่ยในอ้อมแขนตั้งแต่หัวจรดเท้า สองพี่น้องฟังเสียงลมหายใจที่กระชั้นและสอดประสานกันของอีกฝ่ายท่ามกลางความมืด