บทที่ 19: แม่มดน้อยผู้ต้องการความช่วยเหลือ

บทที่ 19: แม่มดน้อยผู้ต้องการความช่วยเหลือ

ราวกับสายลมแรกแห่งต้นวสันต์ที่พัดผ่านผืนดินเยือกแข็ง ราวกับแรงสั่นสะเทือนยามเมล็ดพันธุ์ดันเปลือกแข็งออก หรือราวกับยอดใบอ่อนของไม้จันทราเงินผลิบานท่ามกลางแสงจันทร์อันสดใสเย็นสะอาด

“ไม้จันทราเงิน?” เถี่ยฉุยผุดลุกขึ้นจนศีรษะเกือบชนเพดานอุโมงค์

“เป็นไปไม่ได้! ไม้จันทราเงินถูกปนเปื้อนมลทินไปหมดแล้ว คำสาปฝังกลบพลังชีวิตจนสิ้น แล้วกลิ่นอายของไม้จันทราเงินจะปรากฏขึ้นได้อย่างไร!”

ทว่ากลิ่นอายนั้นกลับชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ มันซึมผ่านรอยแยกของชั้นหินลงมา พร้อมความบริสุทธิ์สะอาดที่ทำให้หัวใจสั่นสะท้าน นั่นคือพื้นที่แห่งหนึ่งซึ่งกำลังปลดปล่อยพลังชีวิตออกมาอย่างต่อเนื่องในวงกว้าง