เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 194 เหวินไฉกับน้ำแกงบำรุงกำลังสูตรลับ
ณ เขตเฮยเฟิงโข่ว แม้แต่สายลมก็ยังพัดพาความหนาวเย็นอันมืดมนราวกับจะกรีดกระดูกมาด้วย
บรรยากาศในขบวนกลับประหลาดยิ่งกว่าสายลมเสียอีก
เจ้อกูขี่เจ้าลาน้อยตัวโปรดของนาง นำอยู่หน้าสุด พลางฮัมเพลงเกี้ยวพาราสีหยาบโลนที่ผิดทำนอง เสื้อผ้าสีชมพูของนางโดดเด่นบนทางภูเขาสีหม่นราวกับเปลวไฟผี
เบื้องหลังนาง คนหนุ่มสาวทั้งสี่เว้นระยะห่างกันอย่างประหลาด
ชิวเซิงแทบจะเดินแนบติดหลินซุ่ยซุ่ย ท่าทางราวกับสุนัขป่าที่หวงเหยื่อ สายตาคอยเหลือบมองท้ายขบวนเป็นระยะ เต็มไปด้วยแววเตือนอย่างชัดเจน
เหวินไฉแบกห่อสัมภาระใบใหญ่ยิ่งกว่าตัวเขา ข้างในมีเสียงหม้อชามกะละมังกระทบกันดังกรุ๊งกริ๊ง เขาพยายามเปิดปากเล่าเรื่องตลกสร้างบรรยากาศอยู่หลายครั้ง แต่ก็ถูกชิวเซิงถลึงตามองเย็นชาใส่จนต้องหุบปากเจื่อน ๆ