กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 176 คารวะอาจารย์ลุงจิ่ว ทะยานขึ้นฟ้า!
พิธีกรรมสิ้นสุดลง
ลุงจิ่วมองกรงขังสีทองกลางหว่างคิ้วของหลินซุ่ยซุ่ย ซึ่งถูกผนึกอาคมไว้อย่างสมบูรณ์และเก็บงำไอพลังไว้ภายใน ทั้งยังเห็นลมหายใจยาวสม่ำเสมอของนาง ในที่สุดใบหน้าที่ตึงเครียดมาตลอดทางก็ผ่อนคลายลงดุจน้ำแข็งหิมะละลาย
เขาผ่อนลมหายใจขุ่นยาวเหยียด ก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ใบหน้าเผยความยินดีและเคร่งขรึมจากใจจริง ซึ่งไม่ได้ปรากฏมานานแล้ว
เขาประคองหลินซุ่ยซุ่ยให้ลุกขึ้นด้วยมือตนเอง
“ดี! ดี! ดี!”
ลุงจิ่วเอ่ยคำว่าดีติดกันสามครั้ง ความชื่นชมและยินดีในดวงตาไม่อาจปิดบังได้อีกต่อไป