กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 170 ครรภ์มารทะลวงท้องออกมา
ในชั่วขณะที่หุ่นศพมอดสลายเป็นเถ้าธุลีท่ามกลางแสงสีทองจากกระจกปากั้ว ภายในห้องนอนก็พลันบังเกิดเสียงกรีดร้องทางจิตอันไร้รูปร่าง ระเบิดกึกก้องขึ้น!
เสียงนั้นมิได้ผ่านแก้วหู ทว่าราวกับค้อนยักษ์ไร้รูปร่าง ฟาดลงในห้วงลึกแห่งดวงจิตวิญญาณของหลินซุ่ยซุ่ยอย่างหนักหน่วง
“อึก!”
เบื้องหน้าหลินซุ่ยซุ่ยมืดวูบ ลำคอมีรสคาวหวานเอ่อขึ้นมา โลหิตสายหนึ่งค่อย ๆ ไหลซึมจากมุมปาก มือทั้งสองที่แนบอยู่บนแผ่นหลังของหมี่ฉีเหลียนสั่นสะท้านอย่างรุนแรง ปราณโกลาหลที่ประคองเส้นชีพจรหัวใจแทบพังทลายลงในทันที