กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 163 ลุงจิ่วปลดผนึกอาคม บรรพาจารย์ฟาดฝ่ามือเดียวบดขยี้ผีแดง!
ปลายนิ้วสีแดงฉานนั้นแทบจะแตะหนังศีรษะของชิวเซิงแล้ว
ไอเย็นเยียบแล่นปราดขึ้นสู่กระหม่อม หนังศีรษะชาวาบ เลือดทั่วร่างราวกับแข็งตัวไปในชั่วขณะนั้น
ในห้วงคับขัน
ชิวเซิงรู้สึกว่าภายในสมองพลันเต้นวูบขึ้นมา
แรงเต้นนี้มิได้เกิดจากความหวาดกลัว หากเป็นกระแสความร้อนอันกราดเกรี้ยวและแผดเผา ทว่ากลับคุ้นเคยอย่างยิ่ง พุ่งทะลักออกมาจากมุมที่ถูกผนึกไว้ ณ ห้วงลึกที่สุดของวิญญาณ
นี่คือผนึกอาคมที่ลุงจิ่ววางไว้ในร่างชิวเซิง เพื่อคุ้มครองดวงจิตวิญญาณของเขา