กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 161 เจ้าบ่าวในเกี้ยวเจ้าสาว (ตอนชิวเซิง)
แรงกระแทกอย่างรุนแรงพร้อมกลิ่นหอมหวานเลี่ยนชวนคลื่นไส้ กระชากสติของชิวเซิงกลับมาจากห้วงสับสน
เขาลืมตาขึ้นฉับพลัน
เบื้องหน้าคือสีแดงฉานแสบตาไร้ที่สิ้นสุด
เขากำลังนั่งอยู่ในเกี้ยวที่โคลงเคลง สวมชุดมงคลสีแดงชาดอันวิจิตรจนเทอะทะ ข้อมือและข้อเท้าถูกผ้าแพรแดงเหนียวแน่นหลายเส้นมัดติดกับที่นั่งจนตึงเปรี๊ยะ ไม่อาจขยับได้
กลิ่นหวานเลี่ยนปนคาวเลือดในอากาศยิ่งเข้มข้นขึ้น ราวกับลูกกวาดมงคลละลายนับไม่ถ้วนผสมกับแป้งหอมชั้นเลิศ แล้วเจือด้วยกลิ่นเนื้อเน่าที่เลือนรางราวมีราวไร้ ลอยเข้าสู่โพรงจมูกจนท้องไส้ของเขาปั่นป่วนราวพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดิน
นี่มัน…