กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 156 หยินหยางแยกขาด วิญญาณอาฆาตแดงขาว
ขอบตาของนางแดงก่ำ ทว่ากลับด่าทอออกมาไม่ได้สักคำ
บาดแผลบนแผ่นหลังของเขาลึกจนเห็นกระดูก เลือดสดกำลังทะลักออกมาเป็นสาย แต่เจ้าหมอนี่กลับยังมีแก่ใจยิ้มให้นางเสียได้!
“ยิ้มบ้าบออะไร!”
หลินซุ่ยซุ่ยกัดฟันด่าเสียงต่ำ ก้าวเข้าไปฉีกชายเสื้อของตนออก ก่อนรีบร้อนกดปากแผลให้เขาด้วยท่าทีหยาบกระด้าง
ทว่ามือของนางเพิ่งแตะแผ่นหลังของชิวเซิง
“คิดจะไปหรือ?”
เสียงคำรามเคียดแค้นถึงขีดสุดของประมุขเผ่าราชันภูต ดังกึกก้องประหนึ่งอสนีบาตระเบิดขึ้นในห้วงลึกแห่งดวงจิตวิญญาณของทั้งสอง
“พวกเจ้าต้องอยู่ที่นี่!”