กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 141 เตรียมแผ่นซักผ้าไว้แล้ว
ภายในห้องนอนของเรือนรอง บรรยากาศอึมครึมจนแทบจะบีบน้ำออกมาได้
ฮูหยินรองจางนั่งอยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง ในกระจกทองแดงสะท้อนใบหน้าที่ดูชวนขันอยู่บ้างเพราะริมฝีปากบวมแดง นางยื่นมือไปแตะ “ไส้กรอก” สองชิ้นที่ยังคงแสบปวด ดวงตาเปี่ยมพิษร้าย
“ท่านแม่ ท่านหมอบอกแล้วมิใช่หรือว่า ท่านโมโหจนไฟในอกกำเริบ กินยาไม่กี่เทียบก็หาย” ชิวหล่างเอ่ยปลอบอยู่ข้าง ๆ ทว่าสายตากลับวูบไหวไม่แน่นอน
“ไฟในอกบ้าอะไรกัน!” จางซื่อตบโต๊ะเครื่องแป้งดังปัง จนขวดโหลสั่นกระทบกันระงม “นังตัวดีนั่นมันมีของ! นางพูดสิ่งใด สิ่งนั้นก็เกิดขึ้นจริง! พวกเราปะทะกับนางตรง ๆ ไม่ได้!”
นางหันขวับไปจ้องบุตรชายเขม็ง เสียงลอดไรฟันออกมา “ต้องโจมตีจุดอ่อนของไอ้หนูนั่น!”