เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 140 ภรรยา เจ้าเป็นเทพเซียนหรือไร
คำว่า “พระโพธิสัตว์ผู้มีเมตตา” สามคำนี้ประหนึ่งเข็มที่แทงทะลุรัศมีพลังผู้กล้าหาญซึ่งชิวเซิงเพิ่งรวบรวมขึ้นมาได้อย่างแม่นยำ
เขาปล่อยหลินซุ่ยซุ่ยทันที ราวกับถูกลวก ใบหน้าที่เพิ่งคลายความร้อนลงได้ไม่นานก็พลันแดงฉานขึ้นมาอีกครั้ง ลามไปจนถึงโคนคอ
“พูด พูดเหลวไหลอะไร!” เขาโต้กลับอย่างติดอ่าง สายตากวาดไปทั่ว ไม่กล้าสบตานาง “ข้าผู้นี้… ข้ามีปราณหยางเต็มเปี่ยม! เป็นมาแต่กำเนิด! เกี่ยวอะไรกับพระโพธิสัตว์!”
ปากคอเราะร้ายเสียเหลือเกิน ทว่าความยินดีที่ซ่อนในดวงตาไม่มิดนั้นกลับเหมือนเด็กที่แอบกินลูกกวาดมา
หลินซุ่ยซุ่ยไม่เปิดโปงเขา เพียงกอดอกยิ้มมองเขาขนลุกพอง
ชิวเซิงถูกนางจ้องจนกระสับกระส่าย หมุนตัวอยู่กับที่สองรอบ ก่อนฝืนดึงบทสนทนากลับเข้าประเด็น สีหน้าก็เคร่งขรึมขึ้น