เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 127 ถอนเขี้ยวผีดิบ นางคลุ้มคลั่งแล้ว!
โถงใหญ่ของโรงพักศพเต็มไปด้วยไอซากศพดุจคลื่นถาโถม
โลงศพหลายสิบโลงระเบิดเปิดออกพร้อมกัน ภาพเช่นนี้มากพอจะทำให้นักพรตคนใดก็ตามหนังศีรษะชาวาบ
ดวงตาทั้งสองของชิวเซิงแดงก่ำ เขายืนคุ้มกันอยู่ด้านหน้า มือขวากำยันต์ขจัดไอชั่วที่เปล่งประกายสีทองไหลเวียนเอาไว้แล้ว เขาเร่งพลังแท้ กระทั่งขอบกระดาษยันต์ลุกโชนด้วยเปลวเพลิงสีทอง
เขาเตรียมใจสู้จนพลังอิทธิฤทธิ์หมดสิ้น เพื่อเปิดทางรอดให้อาจารย์ของเจ้า ศิษย์น้องหญิง และเหวินไฉ
ในจังหวะนั้นเอง!
มือหนึ่งเย็นเล็กน้อย รวดเร็วดุจสายฟ้า พลันกดข้อมือของเขาไว้ ขณะที่เขากำลังจะหยิบกระดาษยันต์ออกมา
“อย่าสิ้นเปลือง!”
เสียงของหลินซุ่ยซุ่ยเย็นชาและเร่งร้อน ทว่าไร้ความตื่นตระหนกแม้แต่น้อย ประหนึ่งก้อนน้ำแข็งที่กระแทกลงบนหัวใจเดือดพล่านของชิวเซิงในพริบตา