กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 124 เขตหวงห้ามเมืองเถิงเถิง!
อากาศภายในโถงใหญ่ราวกับแข็งตัวเป็นน้ำแข็งทันทีที่คำซักถามของหลงต้าหลงหลุดออกมา
ทว่าลุงจิ่วไม่แม้แต่จะขยับคิ้ว
เขาเพียงหลุบตาลง เหลือบมองมือของหลงต้าหลงที่กำแน่นจนเส้นเลือดปูดโปนแวบหนึ่ง น้ำเสียงราบเรียบราวกับกำลังเอ่ยถึงอากาศวันนี้ว่าดีไม่น้อย
“ปล่อยมือ”
สองคำไร้อารมณ์ใด ๆ ทว่ากลับแฝงอำนาจน่าเกรงขามที่ไม่อาจโต้แย้ง
หลงต้าหลงชะงักไป แล้วเผลอคลายมือออกเล็กน้อยโดยไม่รู้ตัว