กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 121 สุสานอาถรรพ์รวมปราณหยินเลี้ยงอำมหิต
ขบวนรถของจวนผู้บัญชาการใหญ่กระเด้งกระดอนมาตามทางเขาขรุขระ ก่อนจะหยุดลงที่ไหล่เขารกร้างแห่งหนึ่ง
ที่นี่คือศาลบรรพชนสุสานบรรพบุรุษของจวนแม่ทัพ
ทันทีที่ทุกคนลงจากรถ ไอเย็นชื้นยะเยือกก็พุ่งปะทะใบหน้า ราวกับถูกหนังงูเย็นเฉียบถูไล้ ต้นไม้ใบหญ้าโดยรอบล้วนเหลืองเหี่ยวอย่างผิดธรรมชาติ แม้แต่เสียงลมยังคร่ำครวญ ราวกับมีวิญญาณแค้นนับไม่ถ้วนร่ำไห้อยู่ที่นี่
หลินซุ่ยซุ่ยสงบนิ่งไร้อาการ ขยับเข้าใกล้ชิวเซิงเล็กน้อย ไอปราณชั่วร้ายหยินนั้นทำให้แผงสถานะนับถอยหลังบนข้อมือของนางเริ่มร้อนผ่าว อายุขัยร่อยหรอเร็วขึ้นอย่างเงียบเชียบ 0.2 เท่า
เป็นที่นี่จริง ๆ
สถานที่อาถรรพ์ที่รวมปราณหยินเลี้ยงอำมหิตโดยกำเนิด