เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 102 บทเพลงสุดท้ายของนักพรตเชียนเฮ่อ พลังแห่งผีดิบเกราะทองแดงครึ่งก้าว
สายฝนยิ่งตกยิ่งหนัก กระหน่ำลงบนแผ่นศิลาสีเขียว กระเซ็นเป็นละอองน้ำขาวขุ่นชั้นหนึ่ง
นั่นคือน้ำที่เจือปนโลหิต
เชียนเฮ่อยืนอยู่ในแอ่งโคลน ศิษย์ทั้งสองที่เพิ่งถูกสูบเลือดจนแห้งนอนอยู่ข้างเท้า เนื้อหนังเหี่ยวแฟบติดกระดูก เบ้าตาลึกโหล ตายตาไม่หลับ
“อ๊าก—!!”
เชียนเฮ่อเค้นเสียงคำรามคล้ายสัตว์ร้ายออกมาจากลำคอ
เขาไม่อยากถอย และถอยไม่ได้
เขาตบหลังมือไปด้านหลัง กระบี่เจ็ดดาราก็หลุดจากฝัก
กระบี่เวทเล่มนี้ที่ติดตามเขามาสามสิบปีดูเหมือนจะสัมผัสหยั่งรู้ถึงเจตจำนงมรณะของนายท่าน ตัวกระบี่สั่นสะท้าน ส่งเสียงครางต่อเนื่องไม่ขาดสาย
ไม่มีแสงพริ้วเจิดจรัสวิจิตรใด ๆ เชียนเฮ่อกัดปลายลิ้น พ่นโลหิตแก่นหยางสูงสุดเต็มปากลงบนคมกระบี่