เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 88 ปีศาจจิ้งจอกกลับเป็นผู้คลั่งรัก
ลมราตรีพัดผ่าน ภายในศาลเจ้าร้างเหลือเพียงเสียงกองไฟลุกไหม้ “เปรี๊ยะ ๆ”
ทิศทางที่ปีศาจโง่เขลาสองตัวนั้นกลิ้งคลุกคลานหนีหายไป ยังคงมีกลิ่นเหม็นสาบจาง ๆ หลงเหลืออยู่
เขาค่อย ๆ หันกลับไปมองหลินซุ่ยซุ่ยที่กำลังปัดฝุ่นบนแขนเสื้อ ใบหน้าเล็กยังฉายสีหน้า “ขวัญยังไม่กลับเข้าร่าง”
แสงไฟวูบไหวบนใบหน้านาง ขนตายาวทอดเงาลงมา ดวงตาคู่นั้นใสกระจ่างบริสุทธิ์ดุจธารน้ำใสบนภูเขา
ทว่าเจ้าของดวงตาคู่นี้ นายท่านเพิ่งเตะปีศาจตัวหนึ่งจนพิการไปเมื่อครู่
ชิวเซิงเงียบงัน
เขารู้สึกว่าสมองของตนเองไม่พอใช้เสียแล้ว
หลินซุ่ยซุ่ยถูกเขาจ้องจนใจฝ่อ จึงเป็นฝ่ายขยับเข้ามาหา กล่าวเสียงเบาด้วยน้ำเสียงยินดีที่รอดพ้นหายนะมาได้ว่า “ศิษย์พี่ ท่านเก่งกาจเหลือเกิน พวกมันดูเหมือนจะกลัวท่านมาก”
ชิวเซิง “……”