เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 69 ภัยพิบัติจากความโลภ
“หัวหน้าหน่วย! ที่นี่แหละ! หลี่ตาบอดบอกว่า ที่แห่งนี้คือจุดชีพจรของ ‘คางคกทองคายสมบัติ’ ใต้ดินต้องมีฟ้าดินซ่อนอยู่แน่!” ตำรวจคนหนึ่งพ่นไอขาวขณะเหยียบลงบนผืนดินนุ่ม ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยประจบสอพลอ
หัวหน้าหน่วยตำรวจยืดพุงเบียร์ออกมาอย่างลำพอง ก่อนถ่มน้ำลายอย่างดูแคลน “บัดซบ ท่านนักพรตสี่เนตรอะไรกัน ข้าว่าเป็นแค่กบตาสี่ตา! ทำทีเป็นลึกลับอยู่ตั้งนาน สุดท้ายกลับเลือกที่กันดารจนแม้แต่นกยังไม่ขี้ใส่ สู้หลี่ตาบอดของเราที่มีฝีมือจริงไม่ได้!”
“หลี่ตาบอด” ที่เขาพูดถึงสวมแว่นดำมืดสนิทยิ่งกว่าก้นหม้อ นิ้วก้อยจีบงอ พลางส่ายหน้าโยกตัวไปมา “มิใช่ มิใช่ ที่แห่งนี้หยินหยางบรรจบกัน เป็นตำแหน่งฮวงจุ้ยชั้นเลิศ นักพรตสี่เนตรผู้นั้นเรียนวิชาไม่แตกฉาน จึงมองกลไกเร้นลับชั้นนี้ไม่ออก นับเป็นโชคของพวกเราโดยแท้!”