เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 56 ข้าจับคู่ที่ชอบได้สมหวังแล้วหรือ? ชิวเซิง: หุบปากเสีย!
ลมทมิฬพัดโหมผ่านเนินฝังศพไร้ญาติ หอบเถ้าถ่านจากเงินกระดาษที่มอดไหม้กระจายตบลงบนผืนดินที่พังพินาศ
กระท่อมไม้ไผ่ที่เคยตั้งตระหง่านไม่เหลืออยู่อีกแล้ว แทนที่ด้วยหลุมลึกเส้นผ่านศูนย์กลางหลายเมตร ดินไหม้เกรียมพลิกตลบ ผืนป่ากล้วยโดยรอบล้มแผ่เป็นวงรัศมี พลังชีวิตทั้งหมดถูกพรากไปจนสิ้นด้วยกระบี่เมื่อครู่
ปีศาจกล้วยตานีที่อาละวาดอยู่แถบนี้ ไม่เหลือแม้แต่เศษซาก
ก้นหลุมเงียบงันไร้สรรพเสียง
ชิวเซิงยังคงอยู่ในท่าฟันกระบี่ หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรง เขาก้มมองมือทั้งสองข้างที่เต็มไปด้วยหนังด้านและบาดแผลเล็ก ๆ เมื่อไม่กี่อึดใจก่อน มือคู่นี้กุมกระบี่ไม้ท้อไว้ แล้วถูกพลังน่าหวาดหวั่นอันเกรียงไกรยากต้านทานชักนำให้ฟาดกระบี่ที่ชั่วชีวิตนี้เขาไม่กล้าแม้แต่จะฝันถึงออกมา
ความรู้สึกนั้นจริงแท้เกินไป ทั้งยังเลื่อนลอยเกินไป