เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 43 กระบี่นี้เรียกว่าเกียรติภูมิแห่งสำนักเต๋า! ม่าเจินเหรินย้อมกระบี่เทพไม้พุทราด้วยโลหิต
ตึง
ตึง ตึง
ผืนดินสั่นสะเทือน
แรกเริ่ม เสียงนั้นอู้อี้และแว่วมาแต่ไกล คล้ายมีคนกำลังตีกลองยักษ์ที่ห่อหุ้มด้วยโคลนเปียกอยู่ใต้ดิน แต่ไม่นานเสียงก็ถี่กระชั้นและชัดเจนขึ้น ราวกับกองทัพนับพันนับหมื่นกำลังย่ำเท้าเป็นจังหวะเดียวกัน ทะลักมาจากใต้เส้นขอบฟ้า
ในลานบ้าน น้ำในโอ่งใบใหญ่ที่เต็มไปด้วยน้ำสะอาด จากระลอกคลื่นเล็ก ๆ บนผิวน้ำกลับกลายเป็นการสั่นไหวรุนแรงอย่างรวดเร็ว น้ำกระเซ็น “ซ่า ๆ” ล้นขอบโอ่ง
ทุกคนหยุดมือ
ม่าเจินเหรินกับเซียนเฉียนกำลังถอนพิษให้ผู้บาดเจ็บ สีหน้าของทั้งคู่ซีดเผือดลงอย่างเห็นได้ชัด พวกเขาพลันเงยหน้าขึ้นพร้อมกัน มองไปยังเนินฝังศพไร้ญาติอันมืดมิดนอกหมู่บ้าน
มีบางสิ่งกำลังจะออกมาจากที่นั่น