กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 33 ศิษย์พี่ ให้ร่างกายท่านข้าดูดสักคำเถิด แค่คำเล็ก ๆ คำเดียว!
เลือดคำนี้ที่ลุงจิ่วกระอักออกมาอุดอู้ยิ่งนัก
ก้อนเลือดสีแดงคล้ำปนเศษอวัยวะภายใน กระแทกลงบนแผ่นหินเขียว เป็นภาพชวนให้ใจหาย
เข่าทั้งสองพลันอ่อนยวบ ร่างทั้งร่างไถลลงตามขาแท่นบูชาเทพ ความห้าวหาญที่ใช้ฝืนต้านยมทูตเมื่อครู่พลันมลายหายไปจนหมดสิ้น
“อาจารย์!”
ชิวเซิงกับเหวินไฉแทบจะถลาเข้าไป
แขนทั้งสองข้างของลุงจิ่วห้อยตกอยู่ข้างกายอย่างไร้เรี่ยวแรง บิดงอผิดธรรมชาติ เหงื่อเย็นไหลตามใบหน้าซีดขาว ชั่วพริบตาก็เปียกชุ่มไปถึงปกเสื้อ
“อย่าขยับ!” ลุงจิ่วตวาดเสียงต่ำ ยับยั้งมือที่ศิษย์ยื่นเข้ามา “กระดูกหักหมดแล้ว ทั้งยังมีกรรมจากยมโลกเข้าสู่ร่าง แตะต้องไม่ได้”