กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 3 ศิษย์พี่ ขอยืมปราณหยางสักหน่อย
กระเบื้องบนหลังคาคงผ่านกาลเวลามานาน มีกลิ่นอับจาง ๆ โชยออกมา
หลินซุ่ยซุ่ยนอนอยู่บนเตียงแข็งราวกับแผ่นหิน จ้องคานหลังคาอย่างเหม่อลอย
มุมซ้ายบนของสายตา ตัวเลขสีแดงฉานชุดนั้นยังคงนับถอยหลังไม่หยุด
[อายุขัยที่เหลือ: 3 วัน 4 ชั่วโมง 11 นาที]
นี่จะเป็นตัวเลขได้อย่างไร เห็นชัด ๆ ว่ามันคือกระบองไว้ทุกข์ในมือไป๋อู๋ฉางที่ฟาดลงกลางหน้าผากนางทีละนิด
ไม่เขียนยันต์ ก็ไม่มีรางวัล ได้แต่นั่งรอความตาย
เขียนยันต์ ก็ชักนำผีเข้ามา เร่งให้ตายเร็วขึ้น
ช่างเป็นทางตันโดยแท้
เสียงกรนสนั่นฟ้าของเหวินไฉดังมาจากห้องข้าง ๆ อีกทั้งยังมีเสียงไม้เสียดสีกันเป็นครั้งคราวจากห้องเก็บศพที่ไกลออกไป นั่นคือฝาโลงกำลังขยับ