เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 1 อายุขัยเหลือสามวัน ข้ากลับคว้าขาลุงจิ่วไว้แน่น
[อายุขัยที่เหลือ: 03 วัน 04 ชั่วโมง 11 นาที]
ตัวเลขสีแดงฉานลอยอยู่ตรงมุมซ้ายบนของสายตา ทุกครั้งที่มันขยับดูราวกับมีหยดเลือดร่วงลงมา
[สถานะ: ไออัปมงคลแห่งหยินเข้าสู่ร่าง (ขั้นรุนแรง) กำลังหักลดอย่างต่อเนื่อง…]
หลินซุ่ยซุ่ยอยากด่าคน ทว่าฟันบนฟันล่างกลับกระทบกันรัว ส่งเสียง “กึก ๆ” เบา ๆ
ที่นี่ไม่ใช่แค่หนาว แต่เป็นพิษหยินที่แทรกซึมลึกเข้าไปตามร่องกระดูก
ฝ่าเท้าของนางไร้ความรู้สึกไปนานแล้ว ทุกย่างก้าวราวกับเหยียบลงบนเหล็กดิบสองแท่งที่เย็นแข็งจนไร้ความปรานี นางก้มมอง รองเท้าป่านผ้าหยาบที่ไม่ได้หนานักคู่นั้นจับตัวเป็นน้ำค้างแข็งสีขาวไปแล้ว
จะทะลุมิติมาเป็นใครก็ได้แท้ ๆ แต่กลับกลายเป็นคนอายุสั้นที่มีกายหยินบริสุทธิ์มาแต่กำเนิด
เดิมทีฮวงจุ้ยของเรือนบรรพชนตระกูลหลินดีเยี่ยม ยังพอข่มปราณหยินในร่างนี้ไว้ได้ ทว่าพอบิดาผู้ผลาญทรัพย์ของร่างเดิมตาย ตระกูลก็ตกต่ำ เรือนบรรพชนถูกเจ้าหนี้ยึดไป นางเพิ่งถูกไล่ออกจากบ้านมาได้ไม่ถึงสองลี้ ร่างกายก็เริ่มประท้วงเสียแล้ว
ภาพตรงหน้าค่อย ๆ พร่ามัว หญ้ารกรอบด้านเริงระบำบ้าคลั่งในสายลมยามค่ำ ดูคล้ายเงาดำร่างหนึ่ง ๆ กำลังโบกมือเรียก