เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 133 ท่อนไม้กลายเป็นเต่าหดหัว
ตกค่ำพวกหลินเวยจุดคั่งเตา อุณหภูมิภายในโรงเรือนเพาะปลูกอยู่ที่ราว ๆ ยี่สิบองศา หากไม่ใช่เพราะข้างในไม่มีเตียง อีกทั้งยังปลูกสตรอว์เบอร์รีไว้แน่นเกินไป พวกหลินเวยคงอยากจะนอนในโรงเรือนเพาะปลูกโดยตรงแล้ว
ก่อนเข้านอน หลินเซียวกับลู่หรานออกไปลาดตระเวนรอบหนึ่งถึงกลับมา เสื้อผ้าที่ทำจากฝ้ายกลายพันธุ์บนร่างของพวกเขามีประสิทธิภาพกักเก็บความร้อนที่ดีมาก
พอกลับมา หลินเวยก็จับมือของลู่หรานดู มันยังคงอุ่นอยู่
หลินเซียวมองทั้งสองคนด้วยความประหลาดใจ
หลินเวยพูดโดยสีหน้าไม่เปลี่ยนว่า “พี่ ลู่หรานเป็นแฟนหนุ่มของฉันแล้วนะ”
หลินเซียวเลิกคิ้ว “พวกคุณอารู้เรื่องหรือยัง”
หลินเวยกระแอมไอทีหนึ่ง “ยังไม่ได้บอก”
หลินเซียวยิ้มพลางว่า “อยากให้พี่ช่วยเก็บเป็นความลับไหมล่ะ”
หลินเวยระแวดระวังขึ้นมาทันที “พี่อยากได้ประโยชน์อะไร”