เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 132 หิมะตก
โสมดินที่ขุดขึ้นมากำยำล่ำสันเป็นพิเศษ มีน้ำหนักเกือบหลายสิบจิน ของสิ่งนี้กินได้ ทั้งยังนำไปทำผักดองได้ หลินเวยจึงไม่ได้เก็บเข้ามิติ
เธอยังค้นพบหวงจิงอีกหย่อมเล็ก ๆ เดิมทีหลินเวยไม่ได้สังเกตเห็น จนกระทั่งมองเห็นผลสีเหลืองสองสามผล ถึงนึกขึ้นได้ว่าด้านใต้อาจจะเป็นหวงจิง
รอจนพวกของลู่หรานเดินมาเรียกเธอ หลินเวยก็ขุดหวงจิงหย่อมเล็ก ๆ นั้นขึ้นมาเรียบร้อยแล้ว
“นี่คือสมุนไพรเหรอ” ลู่หรานถาม
“ไม่แน่ใจ แค่ดูเหมือนจะกินได้ นายรู้จักไหม” หลินเวยถาม ช่วยไม่ได้ เธอต้องหาเงินให้ได้มากขึ้น หาทางลงเรียนวิชาของสาขาวิชาเพิ่มอีกสักสองสามวิชา เธอไม่ได้กลัวการหลอกลวงลู่หราน แต่เธอรู้สึกละอายใจมาก กลัวว่าจะถูกเขาจับได้
ส่วนคนในครอบครัว หากลู่หรานไม่อยู่ ความจริงก็หลอกได้ง่ายมาก พวกเขาต่างไม่รู้ว่าเธอเรียนหลักสูตรอะไรไปบ้าง
ลู่หรานส่ายหน้า
หลินเซียวกลับพูดว่า “คงเป็นหวงจิงละมั้ง”
“พี่รู้จักเหรอ”