ตอนที่ 112 หมูป่า

ตอนที่ 112 หมูป่า

หลินเวยทำตามข้อเรียกร้องของหลินซู่ไห่อย่างเคร่งครัด เดินทางไปโรงพยาบาลในเขตแปดกับลู่หรานหนึ่งเที่ยว แม้โรงพยาบาลในเขตแปดจะไม่ยอดเยี่ยมเท่าเขตหนึ่ง และอุปกรณ์การแพทย์ก็เทียบไม่ติด แต่ก็ยังดีกว่าคลินิกเล็กที่เคยไปคราวก่อน อย่างน้อยพวกเขาก็ไม่เจอกับแพทย์หญิงที่ไร้มารยาทเหมือนคราวนั้น

“ฟื้นฟูได้ดีมาก” หมอเอ่ยขึ้นหลังตรวจดูให้ลู่หรานแล้ว

หลินเวยถาม “แล้วรอยแผลเป็นหลังจากนี้จะจางลงอีกหน่อยได้ไหม” แม้รอยแผลเป็นจะไม่ค่อยเด่นชัดเท่าไหร่แล้ว แต่หลินเวยก็ยังคิดว่าใบหน้าของลู่หรานไร้ตำหนิเลยย่อมดีกว่า มองแล้วเจริญหูเจริญตา

ลู่หรานมองเธอเรียบ ๆ “มีรอยแผลเป็นแล้วจะไม่ชอบเหรอ”

หลินเวยชะงัก รีบส่ายหน้า “จะเป็นแบบนั้นได้ยังไง ฉันเป็นคนตื้นเขินขนาดนั้นเลยเหรอ”