เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 111 สัญญา
หลินซู่ไห่กับหลินหวงหยวนกำลังกินข้าว ด้านหน้าพวกเขามีโต๊ะเรียบง่ายตัวหนึ่งวางอยู่ ตอนที่ยกกับข้าวออกมาวาง บรรดาคนงานก็กลับไปยังที่พักผ่อนของตัวเองแล้ว และหยิบสารอาหารที่เตรียมมาเองออกมา
หลินเวยพาลู่หรานเดินดูรอบที่ดินหนึ่งรอบ พวกเขาไปที่บ่อน้ำก่อนเป็นอันดับแรก
“ตรงนี้พอเข้าฤดูใบไม้ผลิฉันอยากจะปลูกรากบัว แล้วก็เลี้ยงปลา ถึงตอนนั้นตรงนี้ค่อยสร้างศาลาไม้ขึ้นมาอีกหลัง คืนหน้าร้อนก็สามารถกินแตงโมชมทิวทัศน์ยามค่ำคืน ไม่แน่อาจจะตกปลาทำเนื้อย่างได้ด้วย”
พื้นที่ของบ่อน้ำค่อนข้างกว้าง หลินเวยตั้งใจจะใช้พื้นที่ครึ่งหนึ่งปลูกรากบัว อีกครึ่งหนึ่งปล่อยว่างไว้ เพื่อให้ปลามีพื้นที่แหวกว่ายเพียงพอ
ลู่หรานไม่เข้าใจเรื่องพวกนี้ แต่ก็ทนภาพอนาคตที่หลินเวยวาดไว้ไม่ได้ว่ามันช่างงดงามเหลือเกิน เขาอดไม่ได้ที่จะเริ่มจินตนาการถึงภาพการตกปลาและกินแตงโมในศาลารับลมช่วงฤดูร้อน
“ดีมากเลย”