ตอนที่ 357 ริมฝีปากแดงกว่าปกติ

ตอนที่ 357 ริมฝีปากแดงกว่าปกติ

เมื่อเขียนอักษรตัวสุดท้ายเสร็จ เหวินเจิงก็วางปากกาลง พิงพนักเก้าอี้แล้วผ่อนลมหายใจออกมาเฮือกยาว

สวีเจ๋อเฉินหยิบกระดาษต้นฉบับทั้งหมดมา พลิกดูตั้งแต่หน้าแรกจนถึงหน้าสุดท้าย

หลังจากพลิกดูจนจบ เขาก็จัดเรียงต้นฉบับเป็นปึกอย่างเรียบร้อย วางไว้ตรงมุมโต๊ะ

“เขียนเสร็จแล้วเหรอ” เขาถาม

“ฉบับร่างแรก”

“อืม ยังต้องแก้อีก แต่โครงเรื่องมาครบแล้ว”

เหวินเจิงหันหน้าไปมองเขา

แสงจากโคมไฟตั้งโต๊ะทอดลงบนตัวเขา ช่วยขับให้เค้าโครงหน้าของเขาดูนุ่มนวลขึ้นไม่น้อย

เขานั่งอยู่ตรงนั้นในท่าทางผ่อนคลาย แขนข้างหนึ่งพาดอยู่บนพนักเก้าอี้ อยู่ชิดใกล้ไหล่ของเธอมาก