กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 348 เหล่าพ่อผู้เปี่ยมด้วยวิชาเฉพาะตัว
ฉีอันชะงักไปครู่หนึ่ง หันไปมองเฝิงเยว่ สายตาเปี่ยมไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ
เขาก็นับว่ารู้จักกับคุณอาเฝิงมานานหลายปี แต่ไม่เคยเห็นคนผู้นี้ออกหน้าพูดแทนใครมาก่อนเลย
คุณอาเฝิงคนนี้ปากไม่ไว ใจอ่อน ทว่าไม่เคยเอ่ยปากชมใครง่าย ๆ
ชั่วชีวิตนี้ของคุณอาเฝิงคงมีแค่อาสาวคนเล็กเท่านั้นที่เขาจะเอ่ยปากชม
ตอนนี้เขาสามารถพูดคำอย่าง “สวีเจ๋อเฉินยังเรียนรู้เรื่องวิทยุก็เพื่อฉัน” ออกมาได้ ย่อมแสดงว่าเขามองสวีเจ๋อเฉินเป็นคนกันเองจริง ๆ แล้ว
เฝิงเยว่ถูกฉีอันจ้องมองจนรู้สึกเก้อเขินอยู่บ้าง จึงยกถ้วยชาขึ้นจิบคำหนึ่ง วางลง แล้วตีหน้าขรึมพูดขึ้นมาประโยคหนึ่งว่า “นายมองฉันทำไม ฉันพูดความจริง”