กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 347 มอบความอบอุ่น
มีชั่วพริบตาหนึ่งที่ฉีอันเกือบจะถูกฮวาเจิ้นเกลี้ยกล่อมจนคล้อยตามจริง ๆ
การเคลื่อนไหวในมือของฉีอันชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดว่า “อาของฉันไม่ใช่คนประเภทที่ใครว่าอะไรก็เชื่อตามนั้นเสียหน่อย ตอนนี้ใคร ๆ ก็บอกว่าดวงจันทร์เมืองนอกกลมกว่า แต่อาของฉันกลับรู้สึกว่าอาหารในร้านอาหารของพี่ใหญ่ฝานหอมอร่อยที่สุด”
ฮวาเจิ้นพูดว่า “ใช่ ๆ คุณหมอเหวินไม่แยแสจะกินสเต๊กแทะขนมปังหรอก
เหตุผลที่คุณหมอเหวินจะชอบเมืองหลวงในวันหน้าก็เพิ่มขึ้นมาอีกข้อแล้ว
เช่นนั้นนายก็ควรจะขอบคุณพี่เชินของเราสักหน่อยไม่ใช่หรือไง ที่พาสองสามีภรรยาเถ้าแก่พานส่งมาถึงเมืองหลวงน่ะ”
ฉีอันพูดว่า “ไม่ได้เจอกันพักเดียว ไอคิวกับความสามารถในการโต้วาทีของนายพัฒนาขึ้นไม่น้อยเลยนี่”