กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 312 ลูกเขยทองคำระดับเลิศล้ำ
เฝิงเยว่กลับเป็นคนที่ใจร้อนที่สุด เขาพูดขึ้นมา “ไอ้หมอนี่น่ารังเกียจชะมัด เมื่อกี้มันมองเจิงเจิงบ้านเราใช่ไหม”
หลานฉีหลิน “เสี่ยวเฝิง นายต้องใจเย็น ๆ หน่อย”
ฟางชิงซาน “อย่าทำให้วันเกิดของคุณกู้พังล่ะ รับมือกับคนประเภทนี้ พวกเรามีประสบการณ์มากไม่ใช่เหรอ นายกลับเมืองหลวงมาไม่กี่ปี ลืมทักษะการใช้ชีวิตในหุบเขาตอนนั้นไปแล้วหรือไง”
เหวินเจิงก็ช่วยปลอบ “พ่อห้า อีกเดี๋ยวฉันจะให้สวี่ตงมาโขกศีรษะให้พ่อค่ะ”
ทางด้านสวี่ตงสงบอยู่ได้ไม่นานจริง ๆ
หลังจากทักทายผู้อาวุโสรุ่นลุงรุ่นอาไปสองสามคน เขารู้สึกมีหน้ามีตา ฝีเท้าจึงเบาลงไปหลายส่วน