กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 311 ตีงูต้องตีที่เจ็ดนิ้ว
เหวินเจิงเองก็โล่งอก ในที่สุดก็ไม่ต้องแสดงการดื่มน้ำแกงต่อหน้าผู้คนเสียที
ต่อมา ท่านผู้อาวุโสกู้ก็เริ่มเอ่ยปากชมของขวัญที่เหวินเจิงมอบให้
ท่านผู้อาวุโสกู้รับกล่องผ้าไหมไป พอเปิดออก ตาค้างไปทันที
เขาประคองภูเขาหยกแกะสลักชิ้นนั้นออกมาอย่างระมัดระวัง พลิกไปมาพินิจดู นิ้วมือลูบไล้ไปตามลวดลายของกิ่งสนเบา ๆ ปากก็ส่งเสียง จุ๊ จุ๊
“ของดี ของดีจริง ๆ! เนื้อหยกนี้ ฝีมือแกะสลักนี้——
พวกคุณดูเข็มสนพวกนี้สิ เรียงเป็นเส้น ๆ ชัดเจนทุกก้าน
แล้วยังมีสีหน้าท่าทางของกุมารนี้อีก เอียงคอฟังอาจารย์พูดจา ช่างดูมีชีวิตชีวาราวกับมีชีวิตจริง ๆ”