กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 145 เห็นสิ่งที่ไม่ควรเห็น
เหวินเจิงเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ด้วยท่าทางที่สบายที่สุดสำหรับตัวเอง ทว่าพอหลับตาลง ไม่รู้ทำไม ในหัวกลับผุดใบหน้าที่อ่อนโยนดุจหยกนั้นขึ้นมา
“คุณหมอเหวิน คุณไม่รู้หรือไงว่าสีหน้าเอียงอายมันไม่เข้ากับคุณเลย ถึงฝีมือการแสดงของคุณจะพอใช้ได้ก็เถอะ”
น่ารำคาญเป็นบ้า!
ความรู้สึกที่ถูกคนมองทะลุปรุโปร่งแบบนี้ ไม่ดีเอาเสียเลยจริง ๆ
เหวินเจิงหลับตาพลางโบกไม้โบกมือ “น่ารำคาญ น่ารำคาญ!”
แน่นอนว่าเธอไม่รู้เลยว่ามีคนคนหนึ่งกำลังยืนอยู่ตรงหน้า
สวีเจ๋อเฉินอยู่ที่สถานีอนามัยมาได้พักใหญ่แล้ว เขารู้ว่าที่นี่มีผู้ป่วยกำลังรับการปฐมพยาบาลฉุกเฉิน คนจากสถานีตำรวจของพวกเขาจึงมาช่วย ซึ่งจริง ๆ แล้วหลัก ๆ คือมาบริจาคเลือด