ตอนที่ 144 เหลือเชื่อ

ตอนที่ 144 เหลือเชื่อ

ผู้อำนวยการเหรินได้ยินเสียงเพลงดังมาจากข้างห้อง ขนลุกซู่ไปทั้งตัว

ในความทรงจำของเขา ปกติแล้วอาจารย์เสี่ยวเหวินแทบจะไม่ร้องเพลง

คนอื่นร้องเพลงอาจเป็นเพราะอารมณ์ดี อยากตะโกนสักสองสามท่อน

แต่อาจารย์เสี่ยวเหวินร้องเพลง มันพูดได้ยากแล้ว

อย่างเช่นตอนนั้น ก่อนที่เธอจะวิ่งไล่ตามแม่ทัพที่สูบบุหรี่คนนั้นขึ้นไปหลายชั้น เธอก็ร้องเพลงเหมือนกัน

ร้องเพลงอะไรนะ

“อาทิตย์ลับขอบฟ้าภูเขาซีซาน แสงสายัณห์สาดส่อง ทหารซ้อมยิงเป้าเสร็จมุ่งหน้ากลับค่าย...”

ตอนที่เธอร้อง แม่ทัพที่สูบบุหรี่ก็ยิ้มพลางมองดูเธอ แล้วร้องคลอตามไปด้วย

จากนั้น เธอไม่รอช้า พุ่งตัวไปข้างหน้า “บอกแล้วว่าอย่าสูบบุหรี่!”