ตอนที่ 297 แทบไม่ต่างจากคนตาย

ตอนที่ 297 แทบไม่ต่างจากคนตาย

หุบเขาหมูป่าในยามนี้ สภาพการณ์แตกต่างจากปีก่อนอย่างสิ้นเชิงแล้ว ที่ดินว่างเปล่าตรงชายป่าที่พอจะบุกเบิกได้ ล้วนถูกคนในหมู่บ้านถางจนเตียนโล่ง

พอมองดูคร่าว ๆ มีอยู่ราวเกือบยี่สิบหมู่ ผืนดินส่วนใหญ่ปลูกมันเทศไว้เป็นร่องแปลง ส่วนที่เหลือมองดูต้นกล้าคล้ายพืชตระกูลถั่วอย่างถั่วเขียวและถั่วเหลือง ยอดอ่อนผุดขึ้นจากผืนดินอย่างพร้อมเพรียง แผ่ขยายออกเป็นสีเขียวชอุ่มผืนหนึ่ง

จางเสี่ยวซาน โจวเสี่ยวซานและเด็กหนุ่มวัยกำลังโตอีกสองสามคนกำลังต้อนแพะอยู่ในที่ที่ไกลออกไปเล็กน้อย

ยามนี้การต้อนแพะมีข้อจำกัด พวกเขาทำได้เพียงต้อนวัวและแพะไปเลี้ยงที่ต้นน้ำของลำธาร ลูกวัวลูกแพะซุกซน ทั้งที่มีผักป่าอยู่ทั่วทุกหนแห่ง แต่กลับชอบมุ่งหน้ามายังที่ดินรกร้างที่เพิ่งบุกเบิกใหม่แห่งนี้