กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 296 ใจร้อนไม่ได้
เริ่มจากใคร่ครวญว่าจ้างผู้ใดจึงจะเหมาะสมที่สุด คิดไปคิดมา ทุกคนเห็นพ้องต้องกันว่า ยังคงเป็นจ้างครัวเรือนเกษตรหมู่บ้านตระกูลเสิ่นที่เดิมทีเคยเช่าทำนาบนที่ดินหนึ่งร้อยหมู่นี้เหมาะสมที่สุด
ตกลงเลือกคนได้แล้ว ก็มารวมกลุ่มกันคิดคำนวณค่าจ้างอีกครั้ง
ยึดตามราคาตลาดในการจ้างงานรับจ้างชั่วคราวในหมู่บ้านวันละ 35 อีแปะ ทำงานหนึ่งวันคิดเงินหนึ่งวัน มีอาหารกลางวันให้หนึ่งมื้อ
ทุกคนเพิ่งจะตกลงเรื่องค่าจ้างและตัวคนได้คร่าว ๆ โจวเสี่ยวหม่านก็รีบเอ่ยปากแทรกขึ้นมาทันที “ย่าเจ้าคะ ในใจข้ายังมีความกังวลอยู่อีกชั้นหนึ่งเจ้าค่ะ”
คนทั้งครอบครัวต่างมองไปยังโจวเสี่ยวหม่าน “กังวลอันใดรึ”