ตอนที่ 244 ผักป่าหลังฝนตกอ่อนนุ่มที่สุด

ตอนที่ 244 ผักป่าหลังฝนตกอ่อนนุ่มที่สุด

ในที่สุดฝนก็หยุดตกในช่วงบ่ายแก่ ดวงอาทิตย์โผล่พ้นก้อนเมฆออกมาเสียที บนพื้นลานบ้านมีแอ่งน้ำขังอยู่ทั่วไปหมด

ภรรยาแซ่ฉายเปลี่ยนเป็นรองเท้าฟางคู่เก่า ย่ำน้ำโคลนเสียงดังเปาะแปะเดินออกไปข้างนอก

ใต้ชายคา หญิงชราฉือนั่งอยู่บนม้านั่งตัวเล็ก ร่อนยี่หร่าอยู่ตรงนั้น สองมือกุมกระด้งส่ายไปมา สะบัดขึ้นเบา ๆ เศษหญ้าและเศษดินก็ปลิวหายไปตามลม

ร่อนพลิกไปพลิกมาอยู่หลายรอบเช่นนี้ จนพัดสิ่งเจือปนออกหมดจด จึงเก็บเมล็ดยี่หร่าใส่ลงในไหดินเผาเนื้อหยาบ คำนวณดูแล้วมีเกือบสองจิน

โจวเสี่ยวหม่านวิ่งกระดี๊กระด๊าไปที่ลานหลัง พูดกับโจวเฉวียนที่ยังคงเก็บกวาดคอกไก่อยู่ว่า “ลุงใหญ่ ภายหน้าเข้าเมืองไปเดินตลาด หากเห็นคนขายเนื้อแกะ ตัดกลับมาสักหน่อยนะเจ้าคะ ข้าอยากกินเนื้อแกะแล้ว”