ตอนที่ 212 ผลลัพธ์ของการมัวแต่เล่น

ตอนที่ 212 ผลลัพธ์ของการมัวแต่เล่น

เฒ่าเสิ่นนึกขึ้นได้ว่าในห้องมีขิง จึงคิดจะต้มน้ำขิงร้อน ๆ สักหม้อให้ทั้งสองคนดื่มขับไอหนาวเสียหน่อย

เขาหันไปกำชับโจวเฉวียน “เจ้ากลับบ้านไปตามหมอก่อน แล้วข้าจะต้มน้ำขิงไว้ แต่น้ำขิงเผ็ดเกินไป เด็กน้อยคงไม่ยอมดื่มเป็นแน่ เจ้าจงรีบวิ่งกลับบ้านไปเอาน้ำตาลทรายแดงมาสักหน่อย”

โจวเฉวียนร้อนใจจนขานรับเป็นพัลวัน “ข้าจะรีบกลับไปเอาเดี๋ยวนี้ขอรับ ประเดี๋ยวเดียวก็ถึงแล้ว”

กล่าวจบก็หันหลังสาวเท้า วิ่งเตลิดเข้าหมู่บ้านไปราวกับคนบ้า

วิ่งไปได้ครึ่งทาง ก็ชนเข้ากับโจวอู่ที่พาหญิงแซ่เหยียนมาพอดิบพอดี สามีภรรยาวิ่งกระหืดกระหอบมุ่งหน้าไปยังริมแม่น้ำ

หญิงแซ่เหยียนตกใจจนเสียกิริยาไปนานแล้ว เส้นผมยุ่งเหยิง ร่ำไห้น้ำตาร่วงพรูไปตลอดทางที่วิ่งมา