เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 206 เตรียมอิฐ ซื้อกระเบื้อง เสาะหาช่าง
โจวเฉิงกลัวแม่จะตระหนกตกใจ จึงจงใจซุกซ่อนภยันตรายที่พบเจอตลอดทางไว้ในใจ ใบหน้าประดับด้วยรอยยิ้มผ่อนคลาย “ไม่มีเรื่องอันใดจริง ๆ ขอรับ!
พวกคนหนุ่มฉกรรจ์สามสิบกว่าคนร่วมทางกัน ความเคลื่อนไหวย่อมเอิกเกริกยิ่ง สัตว์ป่าในภูเขาล้วนฉลาดหลักแหลม ได้ยินเสียงแต่ไกลก็เผ่นแน่บหายวับไปแล้ว ไหนเลยจะกล้าเข้ามาใกล้”
สิ้นเสียงลง ภรรยาแซ่มี่ก็ยกชามซุปแป้งปั้นเดินซอยเท้าเข้าเรือนมา
โจวเฉิงวางเสี่ยวหนิงลงบนเตียงคั่ง รับชามมาแล้วก็กวาดกินคำโต อยู่ข้างนอกมานานเพียงนี้ พอน้ำซุปร้อน ๆ ไหลลงท้อง กระดูกทั่วร่างพลันอบอุ่นขึ้นมา
หญิงชราฉือในใจกระจ่างแจ้งประดุจกระจกเงา ลูกชายที่ตนเลี้ยงดูฟูมฟักมาเองกับมือ นางไหนเลยจะดูไม่ออก ปากเอ่ยว่าง่ายดายปลอดภัย ทว่าหิมะตกหนักปิดภูเขา สัตว์ป่าวิ่งพล่านตามทางภูเขาลึกเช่นนี้ จะราบรื่นตลอดทางได้อย่างไร