ตอนที่ 205 ต้องบันทึกความชอบไว้ส่วนหนึ่ง

ตอนที่ 205 ต้องบันทึกความชอบไว้ส่วนหนึ่ง

ยามบ่ายคล้อย โจวทงขับเกวียนเทียมวัวกลับมาจากอำเภอ

สองพี่น้องโจวเสี่ยวหม่านและโจวเสี่ยวซานมารออยู่ที่ประตูเรือนแต่หัววัน สายตาจับจ้องมองไปที่ด้านหลังเกวียนเทียมวัวตาไม่กะพริบ

มองอยู่นาน แม้แต่ขนแพะสักเส้นก็ไม่เห็น! ไม่รอให้โจวทงปลดเกวียนผูกวัว โจวเสี่ยวหม่านก็วิ่งรี่เข้าไปซักถามทันที “พ่อ เหตุใดจึงไม่ซื้อลูกแพะกลับมาเล่าเจ้าคะ”

โจวทงจูงเจาไฉเข้าไปผูกในคอกวัวให้เรียบร้อย คว้าเถามันเทศแห้งกำหนึ่งโยนให้มัน พลางส่ายหน้าเอ่ยขึ้น “ช่วงเวลานี้ฤดูกาลยังไม่เหมาะ ย่อมคัดเลือกแพะดี ๆ ไม่ได้เลย

ที่วางขายในตลาดนัดล้วนเป็นแพะภูเขาแก่ที่เลี้ยงต่อไม่ได้และออกลูกไม่ได้แล้วทั้งนั้น

หากอยากได้ลูกแพะตัวขนาดรุ่น ๆ ที่แข็งแรงกำยำเยี่ยงนั้น ต้องรอจนถึงเดือนสามเข้าสู่ฤดูใบไม้ผลิ ครัวเรือนเกษตรจึงจะนำออกจากคอก ถึงจะหาซื้อได้ในตลาดนัด”