เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 180 คนที่ควรไปอย่างไรก็ต้องไป
ท่านผู้เฒ่าจากไปแล้ว ทว่าชีวิตความเป็นอยู่ของคนในบ้านยังคงต้องดำเนินต่อไปเช่นเดิม
ชาวไร่ชาวนาก็เป็นเช่นนี้ จะไม่หยุดใช้ชีวิตเพียงเพราะขาดคนไปหนึ่งคน เพียงแต่ในใจของทุกคนล้วนโหวงเหวงไปส่วนหนึ่ง ยามปกติขาดคนที่คอยห่วงหาไปหนึ่งคน เพิ่มความคำนึงถึงขึ้นมาในใจเล็กน้อย
แต่ก่อนทุกครั้งที่บ้านของโจวเสี่ยวหม่านทำของอร่อย ล้วนเคยชินกับการยกไปให้บ้านย่ารองสามสักหนึ่งชาม นับตั้งแต่ท่านผู้เฒ่าจากไป เรื่องนี้ก็เงียบหายไปโดยปริยาย ไม่มีผู้ใดเอ่ยปากพูดออกมาอย่างชัดเจน ทว่าคนเฒ่าคนแก่และเด็ก ๆ ในใจต่างรู้กันดี
คนทั้งครอบครัวพักผ่อนอยู่ที่บ้านหนึ่งวัน ค่อย ๆ ปรับอารมณ์ความรู้สึกกลับมาได้ เช้าตรู่วันถัดมา คนที่ควรลงแปลงนาก็ลงแปลงนา คนที่ควรทำงานง่วนก็ทำงานง่วน วันเวลาในบ้านกลับคืนสู่ความปกติเช่นวันวานอีกครั้ง