ตอนที่ 179 คนเรามีชีวิตอยู่บางครั้งก็เพื่อลมหายใจเฮือกเดียว

ตอนที่ 179 คนเรามีชีวิตอยู่บางครั้งก็เพื่อลมหายใจเฮือกเดียว

รอจนเกี๊ยวหม้อใหญ่ต้มสุกเดือดปุด ๆ ตักขึ้นใส่กะละมังใบใหญ่จนหมด เสี่ยวหม่านและเสี่ยวเถาทั้งสองคนก็ยกไปส่งที่ลานบ้านของย่าสะใภ้สาม หญิงชราฉือร้องเรียกทุกคนว่าหากผู้ใดหิวก็ให้หยุดมือ มากินเกี๊ยวสักสองสามตัวรองท้องเสียก่อน

พวกผู้ใหญ่ไม่มีใครเข้ามากินเลยสักคนเดียว เด็ก ๆ ในบ้านไม่ได้โศกเศร้าอาดูรเหมือนผู้ใหญ่ ถึงเวลากินก็กิน ถึงเวลาดื่มก็ดื่ม ไม่ได้รับผลกระทบอันใดมากนัก

เวลานี้เพิงตั้งศพในลานเรือนใหญ่ตั้งเสร็จเรียบร้อยแล้ว ภายในเรือนทิศเหนือเบียดเสียดไปด้วยเหล่าป้าและอาสะใภ้ในหมู่บ้านกลุ่มใหญ่ มือไม้ต่างง่วนอยู่กับงานไม่หยุดหย่อน