ตอนที่ 121 สุภาพชนล้างแค้นสิบปียังไม่สาย

ตอนที่ 121 สุภาพชนล้างแค้นสิบปียังไม่สาย

ทวดนั่งผิงแดดอยู่ตรงประตูห้อง โจวเสี่ยวหม่านเดินเข้าไปใกล้ เงาทอดลงมา บดบังแสงสว่างตรงหน้าทวด

เขาเปิดเปลือกตาขึ้นมอง หัวเราะออกมาคำหนึ่ง “ยัยหนูมาแล้วรึ” พูดจบก็หรี่ตาลงอีกครั้ง

โจวเสี่ยวหม่านโบกมือให้ท่านผู้เฒ่า ถือเป็นการทักทายแล้ว นางนั่งลงบนม้านั่งเตี้ยตรงประตูห้องก่อน จับเสี่ยวหนิงฉี่รอบหนึ่ง จึงค่อยอุ้มนางเข้าไปในห้องครัว

ภายในห้องครัว เสี่ยวเถากำลังนวดแป้งอยู่ตรงหน้าอ่างกระเบื้องเคลือบใบใหญ่ แขนเสื้อถกขึ้นสูงถึงข้อศอก สองมือกดแป้งโดนวดซ้ำไปซ้ำมา แขนเกร็งแรง แป้งถูกนวดจนแน่นและเนียนละเอียด

โจวเสี่ยวหม่านขยับเข้าไปชะโงกดูแป้งโดสีเหลืองคล้ำในอ่าง เอ่ยถามว่า “ผลผลิตข้าวสาลีปีนี้ก็ไม่เลว เหตุใดจึงยังกินแป้งดำอยู่อีก”