ตอนที่ 108 เลี้ยงยากนั่นละถึงจะถูก

ตอนที่ 108 เลี้ยงยากนั่นละถึงจะถูก

จางหัวล้านไล่ให้จางเทียนฟ่างไปตามหมอตำแยที่หมู่บ้านตระกูลเสิ่น หญิงชราจางดวงตามองไม่เห็น สองมือคลำไปมาเกาะขอบเตาเพื่อต้มน้ำ กระบวยตักน้ำกระแทกถูกขอบโอ่ง ทำน้ำหกกระเด็นไปไม่น้อย

จางหัวล้านตะโกนถามภรรยาอยู่ในห้อง “เจ้ามิได้บอกหรือว่าจะคลอดตอนต้นฤดูใบไม้ผลิ เหตุใดจึงได้เร็วปานนี้”

นางจางสะกดกลั้นความเจ็บปวดพลางตอบกลับมาประโยคหนึ่ง “หกล้มไปคราหนึ่ง... ถึงได้ปวดท้องเช่นนี้”

“เจ้าจงหกล้มจริง ๆ เสียเถิด ข้าโลดโผนบนเส้นทางนี้มาตั้งกี่ปี หากคลอดออกมาแล้วครบเดือนล่ะก็ คอยดูเถอะว่าข้าจะไม่ตีเจ้าให้ตาย”

นางจางเอ่ยเร่งเร้า “รีบไปต้มน้ำเถิด อย่าให้แม่ของเจ้าจุดไฟเผาเรือนเสียเล่า”

จางหัวล้านรับงานต้มน้ำจากมือผู้เป็นแม่มาอย่างไม่เต็มใจ ก่อนจะนั่งยอง ๆ หน้าช่องเตาไฟเพื่อเติมฟืน หญิงชราจางเกาะกรอบประตูร้อนรนใจไปเปล่า ๆ ปากก็พร่ำบ่นว่า “ช่วงเดือนอ้ายแท้ ๆ... หมอตำแยก็ไม่รู้ว่าจะเชิญมาได้หรือไม่...”

ครั้นฟ้ามืดสนิท จางเทียนฟ่างก็พาหมอตำแยเดินพ้นประตูเข้ามา หมอตำแยล้างมือก่อนเป็นอันดับแรก พลางเอ่ยทักทายหญิงชราจาง “วันนี้หมู่บ้านพวกเจ้าเป็นกระไรไปหรือ บ้านตระกูลโจวช่วงบ่ายเพิ่งคลอดเด็กหญิงตัวน้อยไปคนหนึ่ง บ้านเจ้าก็กำลังจะคลอดอีกแล้ว”

“บ้านข้านี้ทำงานแล้วหกล้มไปคราหนึ่ง มิเช่นนั้นยังต้องรออีกสองเดือน ช่วงเดือนอ้ายแท้ ๆ ลำบากท่านต้องวิ่งวุ่นมาเที่ยวนี้แล้ว”

หมอตำแยเช็ดมือ “เช่นนั้นต้องต้มน้ำร้อนให้มากหน่อย คลอดก่อนกำหนดมีอันตรายยิ่งนัก”