กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 171
"เพราะพวกท่านสนับสนุนการแข่งขัน! พวกท่านศรัทธาว่าลูกสุนัขป่าที่แข็งแกร่งที่สุดเท่านั้นถึงจะนำพาตระกูลไปสู่ความยิ่งใหญ่ได้! พวกท่านศรัทธาในวิถีแห่งเดรัจฉาน! ในเมื่อเป็นเช่นนั้น ทำไมไม่ไปตามหาลูกสุนัขป่าที่พวกท่านฟูมฟักขึ้นมาล่ะ? มาหาหมาข้างถนนอย่างผมทำไม?"
"ตอนนี้เห็นผมได้ดิบได้ดี ก็อยากจะใช้ชื่อเสียงของตระกูลมาผูกมัดผมกลับไป จากนั้นก็ค่อย ๆ ลิดรอนสิทธิ์ของผม แย่งชิงกิลด์ของผมไปอย่างนั้นรึ?"
จัสตินโน้มตัวไปข้างหน้า จ้องมองใบหน้าของผู้นำตระกูล แล้วเอ่ยลอดไรฟันออกมาสองคำ "ฝันไปเถอะ!"
สิ้นเสียง ทุกคนในตระกูลจัสต่างนิ่งค้างราวกับถูกสาบเป็นหิน!
โต๊ะยาวตกอยู่ในความเงียบงันชั่วขณะ ชนิดที่ว่าแม้แต่เข็มตกสักเล่มก็ยังได้ยิน
บรรดาพี่น้องลูกพี่ลูกน้องต่างมองจัสตินด้วยความเหลือเชื่อ ไม่คาดคิดเลยว่าไอ้ขยะที่เคยปล่อยให้พวกตนรังแกตามอำเภอใจในอดีต จะกล้าตบหน้าด่าทอผู้นำตระกูลด้วยความอวดดีถึงเพียงนี้!